İmrenme hüznü

Neye imrenirim peki? Mizacımda da yaşamöykümde de pek yer edememiş bir hafifliğe, özellikle de dünyanın bizlere (tabii ki hepimize değil) sunduğu nimet ve imkanlardan yararlanırken kimi insanın gösterdiği rahatlığa, soğukkanlılığa, nonchalance tabir edilen tabiiliğe…

Merhaba

16 yıl önce yazmaya karar verdiğimde, her bir cümlemi göğsüme yatırdım, tek tek büyüttüm yazının içinde. İş, yazıyı Öneri’ye yollamaya geldiğinde elim titredi…

Sosyalist dijital toplum

Dünyada sayısı 3 milyarı aşan işçi var, gıda üretimi bugün 12 milyar insana yetecek miktarda. Peki 7,5 milyar insanın yaşadığı gezegende, bu insanların yarısı neden aç ve yoksul bırakılıyor?

Şerbet tepsisi

Ölümde, düğünde, bayramda sıkı komşuluk ilişkileri vardı. Bir tutam çay, bir kaşık yağ, bir ekmek; daha birçok şey ödünç alınıp verilirdi. Paylaşılırdı sevinçler, acılar! Güven vardı.

Korona günlerinde kolera

Benim damağımda sıcak suyla yıkanmış meyve ve suya katılan klor tabletinin tadı, kolumdaysa okulda yapılan aşının acısı kalmıştır o günlerden. Salgın denince, hep kolera gelir aklıma bir de. Korona günlerinin şu kısa teneffüsü sırasında da bu böyle…