Renklerimi aldın!

Renklerimi aldın, isteseydin yine verirdim. Neydi ki o aceleci grilikler sende. Adam akıllı sevdalanacaktık hâlbuki, boğazımıza düğümlenecekti özlemler. Sıyrılacaktık ve kendi sıradanlığımıza doğacaktık, hiç olmadığımız kadar özgür.

Kendine yabancı

Hiç kimseye ‘hayır’ diyemediği, insanlara sürekli ‘evet’ dediği için ilişkileri pürüzsüz ilerliyordu fakat yavaş yavaş kendinden uzaklaşmaya başlamıştı. Kendini istemediği birçok şeye zorladıkça, kendine yabancılaşmıştı.

Merhaba

16 yıl önce yazmaya karar verdiğimde, her bir cümlemi göğsüme yatırdım, tek tek büyüttüm yazının içinde. İş, yazıyı Öneri’ye yollamaya geldiğinde elim titredi…